
Situada na parroquia de San Miguel de Canedo (pertencente ao antigo concello de Canedo, adscrito ao de Ourense en 1944), a encosta desce pola aba do Miño e comunica as chairas de Amoeiro co val e a ola ourensá. Seguramente era muito percorrida polos aldeáns que baixaban para asistir a feiras e festas. Esas viaxens que ocupaban todo o dia, cando non se estendían por varias xornadas, podían ser unha oportunidade para coñecer xente nova ou dar un paso alén nas amizades habituais.

Nunha revista do Centro Social de Betanzos en Buenos Aires (o link on abre, polo que non podemos corroborar e concretizar os dados), que a cualifica de "rancio canto folklórico": O subila y-o baixala / a costiña de Canedo, / o subila y-o baixala / perdin-a trenza d'o pelo. Abaixo en Letras consignamos as variantes de [2] Cuntis (Marcos Seixo), [3] Leiro-Miño (Paz) e [4] Caldas de Reis (Blanco).
Parece claro que a copla fala da perda da virxinidade, o que é visto como unha 'falta' leviá (caiu), mais circunstancial, ou grave (perdeu), mais definitiva. Haberá rapazas que percan habitualmente a cinta do cabelo, en canto as mulleres adultas xa a perderan para sempre. As outras dúas coplas da versión mais divulgada falan do momento complementario do despeito (a traición e o esquecimento). Outra variante enfatiza mais a intensidade do acontecido: a cinta recolle o cabelo, polo que sen ela se ceiba, ou fecha unha tranza, que asinala menos disposición de partida, mais irreversibilidade e maior trasego no acontecido.
Fica ambigua a interpretación da copla: foi de tanto subir e baixar que perdeu a cita? nunha desas viaxes sen especificar o momento (de subida ou descida)? nos dous momentos da viaxe (tanto ao subir como ao baixar). Por outra parte, parecería lóxico que, se os que mais utilizan a encosta son os que baixan dos Chaos de Amoeiro (mais interesados en deslocarse para Ourense que viceversa), o verso dixese "Ao baixala e ao subila".
Parece claro que a copla fala da perda da virxinidade, o que é visto como unha 'falta' leviá (caiu), mais circunstancial, ou grave (perdeu), mais definitiva. Haberá rapazas que percan habitualmente a cinta do cabelo, en canto as mulleres adultas xa a perderan para sempre. As outras dúas coplas da versión mais divulgada falan do momento complementario do despeito (a traición e o esquecimento). Outra variante enfatiza mais a intensidade do acontecido: a cinta recolle o cabelo, polo que sen ela se ceiba, ou fecha unha tranza, que asinala menos disposición de partida, mais irreversibilidade e maior trasego no acontecido.
Fica ambigua a interpretación da copla: foi de tanto subir e baixar que perdeu a cita? nunha desas viaxes sen especificar o momento (de subida ou descida)? nos dous momentos da viaxe (tanto ao subir como ao baixar). Por outra parte, parecería lóxico que, se os que mais utilizan a encosta son os que baixan dos Chaos de Amoeiro (mais interesados en deslocarse para Ourense que viceversa), o verso dixese "Ao baixala e ao subila".

O grupo folk Beladona inclúe o "Alalá de Canedo", interpretado pola cantora Elena Paz, no disco colectivo Para brincar no rueiro (1995), que se pode escutar en Grooveshark. A interpretación comeza co segundo verso da copla e conclúe coa primeira.
Recentemente a nosa Coral incluiu no seu repertorio a "Foliada de Canedo", que seguramente fai referencia ao mesmo lugar (parroquia ou concello).
Recentemente a nosa Coral incluiu no seu repertorio a "Foliada de Canedo", que seguramente fai referencia ao mesmo lugar (parroquia ou concello).
LETRA
[1] A subila e baixala / a costiña de Canedo;
a subila e baixala / perdín a cinta do pelo.
Anda tí, falso e refalso / falso che volvo a decir
o día que me vendeches / canto che deron por min?
A tua color se volva / da cinta do meu sombreiro
que tan pronto m'olvidache / por ser o amor primeiro.
[2] A subila e a baixala / a costa da Carrachán;
a subila e a baixala / perdín o anel da man.
a subila e baixala / perdín a cinta do pelo.
Anda tí, falso e refalso / falso che volvo a decir
o día que me vendeches / canto che deron por min?
A tua color se volva / da cinta do meu sombreiro
que tan pronto m'olvidache / por ser o amor primeiro.
[2] A subila e a baixala / a costa da Carrachán;
a subila e a baixala / perdín o anel da man.
A subila e a baixala / a costa de Rebordelo;
a subila e a baixala, / perdín a cinta do pelo.[3] A subila e a baixala / a costa de Viadeiro
A subila e a baixala / perdín o meu cinguideiro.
[4] Á subida e á baixada / da costa de Carracedo,
á subida e á baixada / caeume a cinta do pelo.
PARTITURA
DISCOGRAFÍA
Orfeón Unión Orensana, Galicia (LP), 1980 · Fonte: Galiza en música
Ardentía - Beladona - Crema De Gaita, Para brincar no rueiro (CD), 1995 · Fonte: Galiza en música
Coral de Ruada, Sempre de Ruada (CD), 2005 · Fonte: Coral de Ruada
Coral de Ruada, Sempre de Ruada (CD), 2005 · Fonte: Coral de Ruada
Beladona · Fonte: Ghastas pista
LIGAZÓNS E BIBLIOGRAFÍA
Subida de Canedos (dados e localización) - Catenacycling
Rúa Costiña de Canedo - Rueiro de Ourense
Subida á Costiña de Canedo - LaVozDeGalicia
Fotografia do cabezallo - motostrail / Fotografias - apmforo
Versións
Letra, Partitura, Audio - Galego 21 - Ravachol
Olga Camafeita, Proxecto - ISSUU
(Festas) - Centro Social de Betanzos en Buenos Aires - Hemeroteca de Betanzos - PDF
Domingo Blanco, A poesía popular en Galicia, (Vigo 1992), vol.1.
José Casal Lois e Domingo Blanco (ed.), Colección de cantares gallegos - Google Books - PDF
L. Bouza Brei e F. Bouza Brei, "Concioneiro das ribeiras do Tea", Nós, Ouresne 15-3-1929, nº 29.
X. Paz Fernández, Nas beiras do Eume, Pontedeume 1998.
Marcos Seixo Pastor, "As rúas no concello de Cuntis. As coplas populares e a toponimia", A Taboada II, decembro de 2000 - PDF
Beladona
Para brincar no rueiro (1995) · Galiza en música
Bicos de Sol (1999) · Vigo Folk - Ghastas pistas - Youtube

Sem comentários:
Enviar um comentário